ژ
ظٲہِریَتھ

ژ چھُ فارسی تہٕ کٲشُر أچھَر ۔ فارسی مَنٛز چھُ امیُک وۄشترا ج /ʒ/ (
بوٗزِو)پٲٹھؠ ہیو آسان مگر کٲشِرؠ زَبان مَنٛز چھِ امیُک وۄشترا چھِ ts پٲٹھؠ /t͡s/ (
بوٗزِو)۔ أمؠ کِن چھُ فارسی تہٕ اُردوٗ پٲٹھؠ Television ٹیلی ویژن پٲٹھؠ لؠکھنہٕ مگر کٲشِرؠ پٲٹھؠ چھِ یِوان ٹیلی وِجَن لؠکھنہٕ یِتھ کٔنی چھِ واریاہ لفظن مَنٛز فارسی زَبان مَنٛز ژ اِستِمال کران یَتھ کٲشِرؠ پٲٹھؠ ج چھُ یوان اِستِمال گژھان مَثلَن: Japan (فارسی: ژاپان) تہٕ کٲشِرؠ پٲٹھؠ جاپان یِتھ کٔنی چھُ واریاہ لفظن پؠٹھ یُتھُے نِظام ورتاونہٕ یِوان۔[1]
حَوالہٕ
[اؠڈِٹ]- ↑ Orsatti، Paola (2019). "Persian Language in Arabic Script: The Formation of the Orthographic Standard and the Different Graphic Traditions of Iran in the First Centuries of the Islamic Era". Creating Standards (Book).