مَوادَس کُن گٔژھِو

فارسی زَبان

وِکیٖپیٖڈیا پؠٹھٕ، اَکھ آزاد اِنسایکلوپیٖڈیا
(فارسی language پؠٹھٕ رُجوع مُکرَر)
فارسی زَبان
فارسی
آبٲیی ناوفارسی
مُلٕک ایٖران
 بحرین
 کُویت
 اَفغٲنِستان
 پٲکِستان
 تاجیکِستان
 اُزبیکِستان
 روٗس
 مُتحدہ عرب امارات
 عِراق
عَلاقہٕ
بولن وٲلؠ45٬000٬000 (2007)
لِکھٲرؠ نِظامفارسی اَچھَر، عربی لِکھٲرؠ نِظام، لٲطِن لِکھٲرؠ نِظام، سِرِلِک لِکھٲرؠ نِظام
ہِند یوٗرَپی
  • ہِند ایٖرانی
    • ایٖرانی زَبانہٕ
      • مغربی ایٖرانی زَبانہٕ
        • جنوب مغربی ایٖرانی زَبانہٕ
          • فارسی زَبان
زَبان کوڑ
ریگولیٹری نتظیٖمAcademy of Persian Language and Literature، ASA، Rudaki Institute of Language and Literature
اَے ایس او 639-1fa
اَے ایس او 639-2fas، per
اَے ایس او 639-3fas
گلوٹولوگfars1254

فارسی، پارسی، دری یا تاجیک زبان چھ اَکھ «ہند-ایرٲنؠ» زبان ، یۄس «ہند-یوٗرپیٕچ» شاخ چھ ۔ یہِ زبان چھ ایران ، افغٲنستان، تاجیکستان، اُزبیکستان تہٕ پٲکستانس مَنٛز بولنہ یوان۔ یہِ زبان چھ ایرانس مَنٛز فارسی کہ ناو ستؠ، افغٲنستانس مَنٛز دَری کہ ناو ستؠ تہٕ تاجیکستانس مَنٛز تاجیک کہ ناو سکٲری زبان۔پارسی ناو چھ تٕم لوٗکھ اِستِمال کران یم فارسییس عربی، تہٕ تیہندِ وننہ «پٲرم»، زانان چھ۔ فارسی یۆدوے فارسی خطس مَنٛز لیکھنہ چھ یوان، مگر تاجیکستانس مَنٛز چھ یوان«سیریٚلک»، تہٕ بر صغیرس مَنٛز نستعلیقس مَنٛز لیکھنہ۔[1]

کٔشیٖر مَنٛز فارسی زَبان

[اؠڈِٹ]

فارسی ٲسؠ ڈوٗگٕرؠ راجس (ش۔ ۱۸۵۷) تام کشیر ہِنٛز دربٲری زبان، تہٕ کٔشیٖر ہند ِہندُستانس ستؠ رلنہ پتہٕ تہٕ ٲس واریاہس کالس سکوٗلن مَنٛز پرناونہٕ یوان۔ واریاہو کٲشرؠو چھُ فارسییس مَنٛز لیوٗکھمُت۔ [2]

حَوالہٕ

[اؠڈِٹ]


  1. ↑ Green، Nile (2012). Making Space: Sufis and Settlers in Early Modern India. Oxford University Press. pp. 12–13. ISBN 9780199088751. Archived from the original on 13 February 2020. Retrieved 10 July 2019.
  2. ↑ تاریخ حسن، حسن شاہ کھُؠ‌هٲمؠ، ترجمہ از ڈاکٹر شمش الدین احمد، کلچرل اکیڈمی۔