مَوادَس کُن گٔژھِو

دار راج

وِکیٖپیٖڈیا پؠٹھٕ، اَکھ آزاد اِنسایکلوپیٖڈیا
Dar Raj
جمیدار راجا
حَکوٗمَتھ1699 – 1803
خانداندار راج بنش
مَذہبہندو دھرم

دار راج (کشمیری: در راج)، یِمِسِ دھار راج ہِند ناو چھُ یِوان، اَسِ ایک بااثر جمیداری رِیاسَتھ۔ یہِ رِیاسَتھ تَقریٖبَن 1699 مَنٛز چھُ شۆروٗع گئ اور 1803 مَنٛز چھُ ختم گئ، تِمِس حدن مَنٛز آجُک جموں تہٕ کشمیر تہٕ بنگلہ دیش شٲمِل چھِ۔[1]

دار راج بنشُک اصلی بنیاد رکھن والا چھُ ہری کرشن موہن دار، اَکھ کشمیری پنڈت۔ یِم سرینگر (جموں) پؠٹھ آیہ تہٕ اَکھنور مَنٛز دار علاقہٕ مَنٛز بودھ چھانہ، تہٕ دار بنشُک بنیاد چھانہ۔ مگر یِمِس نَو چھُ پوتر وِرینٛدر موہن دار—یِمِس دورس مَنٛز دار راجُک جمیداری صٔحیٖح معنہ مَنٛز وِکسِت گئ۔ یِمِس سبب چھُ یِمِس دار خاندانُک بزرگ تہٕ مؤثر بانی ماننہ۔[2]

ہری کرشنس آٹھ اولاد چھِ۔ تِمن مَنٛز رامہری موہن دار—وِرینٛدر موہن دار سُ پدر—اَکھ چھُ۔ رامہری موہن دارس پنُن برار مدھوسودن دارس مُوتس پتھ، تِمُن پُترس واقف علی خان دارس (پیدائش1752) دتک گژھن کرن۔ اگرچہ واقف علی خان دار جَسْمٲنی طور مدھوسودن دارُک پُتر اوس، مگر دار راج بنشس ہندس بَڑس سلسلس مَنٛز آیہِ تِمُک مقام دتک روایتس ذریعہ قٲیِم کرنہٕ۔ دار راج بنشُک باقاعدہ تہٕ رسمِی تسلسل عام طور وِرینٛدر موہن دار پؠٹھ شۆروٗع گژھن ماننہٕ آیہِ۔

وِرینٛدر سُ پُتر، راجا مُکُند موہن دار، سَن بہت اولاد چھِ۔ تِمن مَنٛز اَکھ چھُ رائے بہادر ہرا موہن دھر، یِم Middle Temple مَنٛز بیریسٹر چھُ۔ ہرا موہن دھر سُ اولاد مَنٛز موہنی موہن دھر—یِم میوربھنج ریاستُک سابق دیوان تہٕ جج چھُ—تہٕ سَتھس جیوٗتندر دھر، سرلا دھر تہٕ کدمبنی دھر چھِ۔[3][4]

موہنی موہن دھر سُ چار اولاد مَنٛز قابلِ ذکر چھُ دھیرندر موہن دھر—اَکھ بیریسٹر—تہٕ ستینٛدر موہن دھر CIE, ICS، یِم بھارتیہ سول سروس سُ افسر چھُ۔ دھیرندر موہن دھر سُ شادی اَمیہ بالا سَتھ گئ، یِم پیاری چرن سرکار سُ ناتن تہٕ ہاٹکھولا راج خاندانُک نسل چھِ۔ تِمن سُ دو اولاد چھِ—چتّتجیت دھر تہٕ پریتِلاتا دھر۔[5][6]

وِرینٛدر موہن دار سُ دورس مَنٛز دار راجُک جمیداری اَکھنور مَنٛز دار علاقہٕ سُ آدھ سُ زیٛادٕ زمینس مَنٛز پھیلِت چھِ۔ سَتھ سَتھ آجُک بنگلہ دیش سُ مختلف علاقن مَنٛز ہزارن ایکڑ زمین تِمنس اختیار مَنٛز چھِ—یِمن مَنٛز دھامرائی، ناننار، روئیل، شریف باغ، ڈیمرا، آشولیہ، جلسلین، چر طالباری تہٕ راجراجیشور شٲمِل چھِ۔ یِم علاقن مَنٛز کِہہ حصہ آج پشچِم بنگال تہٕ بنگلہ دیش مَنٛز شٲمِل چھِ۔[7]

1801 مَنٛز پدما ندی سُ سخت ٹوٹنہ سبب چر دار راجباڑی، یِم چر طالباری، راجراجیشور مَنٛز چھُ، چھوڑنہ پڑِتھ۔ تِمِس پتھ وِرینٛدر موہن دار دھامرائی سُ ناننار گام مَنٛز نَو دار راجباڑی تعمیر کرن، یِم پتھ دار راج بنشُک مرکزی رہائش تہٕ انتظامی مرکز بن گئ۔[8]

حَوالہٕ

[اؠڈِٹ]
  1. Akhtar, S. (1973). The Role of the Zamindars in Bengal (1707–1772). University of London, School of Oriental and African Studies.
  2. South Asian Architectural Review (2011). Colonial-Era Zamindar Residences in Eastern Bengal. Vol. 9(1), pp. 98-111.
  3. Orissa District Gazetteers: Mayurbhanj ( اَنگیٖزؠ زَبانہِ مَنٛز). Superintendent, Orissa Government Press. 1967.
  4. Datta، Prāṇakr̥shṇa (1991). Kalikātāra itibr̥tta o anyānya racanā ( Bengali زَبانہِ مَنٛز). Pustaka Bipaṇi. ISBN 978-81-85471-02-0.
  5. Sinha، Biswajit؛ Choudhury، Ashok Kumar (2001). International Guide to Art Research Materials: Indian languages & literature ( اَنگیٖزؠ زَبانہِ مَنٛز). Eastern Book Linkers. ISBN 978-81-7854-007-8.
  6. Mitra، Radharaman (1952). Kolikata - Darpan Parba 1.
  7. Sen، Dinesh Chandra (1969). Gharera kathā o yugasāhitya ( Bengali زَبانہِ مَنٛز). Jijñāsā.
  8. Rāẏa، Yatīndramohana (1913). Dhākāra itihāsa ( Bengali زَبانہِ مَنٛز). S.M. Rāẏa.