اِبن تیمیہ
شیخ الاِسلام اِبن تیمیہ رحمت اللہ | |
|---|---|
| ذٲتی زِندگی | |
| پٲدٲیِش | 22 جَنؤری 1263 |
| وَفات | 26 سیٚپٹَمبَر 1328 |
| ٲخری جاے | Sufism cemetery |
| قوٗمِیَت | Mamluk Sultanate |
| مول موج | |
| بٔڑ دِلچسپی | |
| پڑھٲے | مدرسہ دار الحدیث السکریہ |
| زاننہٕ یِوان | Mecmu-u Fetava, Minhaj as-Sunnah an-Nabawiyyah, Al-Aqidah Al-Waasitiyyah, Naqḍ al-manṭiq, al-Risālah al-ʻarshīyah |
| مذہبی زِندگی | |
| مَزہَب | اِسلام |
| فِرقہٕ | سُنی |
| فِقہٕ | حنبلی |
| پیشہٕ | Islamic jurist, شٲیِر, لِکھٲرؠ, مُصَنِف, عٲلِم, مُحَدِث, Islamic theologian, legal scholar |
| مُسلمان حُکُمران | |
متٲثر کرن وٲلؠ | |
| عربی ناو | |
| ذٲتی (اِسٕم) | Aḥmad أَحْمَد |
| سرپرستی (نسب) | Ibn ʿAbd al-Ḥalīm ibn ʿAbd al-Salām ibn ʿAbd Allāh ibn al-Khiḍr ibn Muḥammad ibn al-Khiḍr ibn Ibrāhīm ibn ʿAlī ibn ʿAbd Allāh ٱبْن عَبْد ٱلْحَلِيم بْن عَبْد ٱلسَّلَام بْن عَبْد ٱللَّٰه بْن ٱلْخِضْر بْن مُحَمَّد بْن ٱلْخِضْر بْن إِبْرَاهِيم بْن عَلِيّ بْن عَبْد ٱللَّٰه |
| کُنیہ (کُنیہ) | Abū al-ʿAbbās أَبُو ٱلْعَبَّاس |
| لَقٕب (لَقٕب) | Taqī al-Dīn تَقِيّ ٱلدِّين |
| نِسبت (نِسبت) | Al-Numayrī al-Ḥarrānī[1][صَفحہٕ ضۆروٗرَتھ] ٱلنُّمَيْرِيّ ٱلْحَرَّانِيّ |
اِبن تیمیہ (عربی : ٱبَن تَمِیَوَة؛ 22 جَنؤری 1263 - 26 سَتَمبَر 1328ء) اوس اَکھ سُنی مُسلِم عٲلِم، فقہہ، مجتحد، رِوایت پسند، قادری صوفی، قدیم سلفی عٲلِم تہٕ اَیکونوکلاسٹ۔1263 عیٖسویس مَنٛز حرانس مَنٛز زامُت تہٕ منگول حملہٕ نِش ژلنہٕ پتہٕ، أمِس اوس تٔمؠ سٕنٛدِ بٕڑؠ بب تہٕ مٲلؠ دمشقس مَنٛز اِسلٲمی فقہ کین اصوٗلن مَنٛز ہیچھناومُت۔ ابن تیمیہ سپُد پننؠن ہم عصرن تہٕ پٔتِمین صٔدین مَنٛز اَکھ متنازعہ شخصیت ثٲبت۔ شامی سلفی ماہر الہیات محمد رشید رضا، یُس ابن تیمیہ سندین کامین ہنٛد اَکھ بٔڑ جدیٖد حامیو منٛزٕ اَکھ اوس، کوٚر تم 7 مہٕ اِسلأمی صدی ہنٛد مجددی نامزد۔[2]
علماء تہٕ ریاستی حکامو لگٲو ابن تیمیہ تہٕ تٔمؠ سنٛد شاگردن پؠٹھ بشریاتُک الزام ، یمہٕ وجہ سٟتؠ بالٲخر تیٚم سٕنٛز کامین سنسر کرنہٕ تہٕ امہٕ پتہٕ آو قید کرنہٕ۔[3][4][5]
بہر حال، ابن تیمیہ چھِ حالیہ دورس مَنٛز سنی علمی حلقن مَنٛز بااثر بنیومُت، تہٕ تٔمؠ سٕنٛدین اعتقاداتی مقالن چھ عصری سلفی تحریکک پیروکار بٔڑس پیمانس پؠٹھ کلاسیکی علمی حوالہٕ مانان۔ پننؠن مقالن دوران، ابن تیمیہ ہن دِژ اَتھ کتھہٕ پؠٹھ زور زِ وجہ تہٕ وحی درمیان چھُنہٕ کانٛہہ تضاد، تہٕ مذہبی پزرُک ہنٛز تلاشہٕ مَنٛز فلسفک استعمالچ مذمت کٔرمٕژ۔ سُہ چھُ کلام کؠن مُختٔلِف مکاتب فکر، خاص طور اشعریت تہٕ ماتورِدزمس خَلاف پننہٕ زوردار بحث خٲطرٕ تہٕ قٲبلہٕ ذکر۔
بحیثیت عالم دین یُس شیعیت مسلم معاشرن مَنٛز بدعنوانی ہُنٛد ماخذ مانان اوس، ابن تیمیہ اوس منہاج السنت ہوین مقالن مَنٛز شیعہ مُخٲلِف بحثو خٲطرٕ تہِ زاننہٕ یوان، یَتھ مَنٛز تمو امامی شیعہ عقیدس ملحد قرار دِوان اوس۔ تٔمؠ کوٚر کسروان کین شیعین خَلاف جہاد کرنُک حکم جٲری تہٕ پانہٕ لوٚڑُن کسروان مہمَن مَنٛز پانہٕ ، شیعین پؠٹھ الزام لگٲوُن زِ تِم چھِ فرینک صلیبین تہٕ منگول الخانین ہٕنٛدِ پٲنژِم کالم نگار پٲٹھؠ کٲم کران۔ سُہ چھُ الخانی حکمران غازان خانس سٟتؠ مرج الصفار کِس جَنٛگس مَنٛز پننہِ سِفارتی شمولیتہٕ خٲطرٕ تہِ زاننہٕ یِوان، یٔمہِ شامَس پؠٹھ منگول حملہٕ ختم کٔرؠ۔ حنبلی مکتب فکرُک اَکھ قونوٗنی فقیہ، ابن تیمیہ سٕندِ بزرگن ہٕنٛز تعظیم تہٕ مقبرن ہٕندِس دورس سٟتؠ وابستہٕ متعدد صوفی طریقن ہٕنٛز مذمت بنیوو سُہ تمہ وقتٕکین واریاہن حکمرانن تہٕ عالمن سٟتؠ اَکھ متنازعہ شخصیت، ییمہ کِس نتیجس مَنٛز آو سُہ واریاہ لٹہِ قٲد کرنہٕ۔
حالیہ تٲریخس مَنٛز، ابن تیمیہ چھ بٔڑس پیمانس پؠٹھ عسکریت پسند اسلامی تحریکن یَتھ کٔنؠ سلفی جہادیت مَنٛز اَکھ بوٚڑ علمی اثر و رسوخ سمجنہٕ یِوان۔ تٔمؠ سٕنٛزِ تعلیمہٕ ہٕنٛدؠ بٔڑؠ پہلوو تروو جزیرٕ نما عربس مَنٛز شکٕل دِنہٕ آمٕژ وہابیت اصلاحی تحریکٕک بٲنؠ، محمد بن عبد الوہابس سٟتؠ سٟتؠ پتہٕ ینہٕ والؠن باقی سنی سکالرن پؠٹھ سرٛوٚن اثر۔ ابن تیمیہ سُنٛد نظریاتی پوزیشن، یَتھ کٔنؠ منگول الخانین پؠٹھ تہنز تکفیر تہٕ باقین مُسلمانن خَلاف جہادچ اِجازت دیُن، یمن ہنٛد حوالہٕ اوس پتہٕ مسلم دنیاہچ عصری حکومتن خَلاف سمٲجی بغاوتن ہنٛد جواز پیش کرنہٕ خٲطرٕ اخوان المسلم، حزب التحریر، القاعدہ، تہٕ اِسلامِک سٹیٹ شٲمل چھُ۔ حالانٛکہِ ابن تیمیہ سُنٛد حوالہٕ چھُ اکثر وہابی تحریکہِ ہٕنٛدیو پیروکارو دٔسؠ صوفی مُخٲلِف مباحثن مَنٛز دِنہٕ یوان، مگر تٔمِس سٕنٛز تصویر کشی چھِ بٔڑِس پیمانس پؠٹھ غلط ماننہٕ یِوان، یُس تٔمؠ سٕنٛزن کینژن تحریرن ہٕنٛزِ منتخب تہٕ سیاق و سباقس نؠبر تشریحات سٟتؠ پٲدٕ سپدان چھُ۔ ییلہ زن تٔمؠ کُنہِ ساتہٕ صوفی ازمس سٟتؠ وابستہٕ کینژن عملن پؠٹھ تَنقیٖد کران اوس، تٔمؠ اوس تسلیم کران زِ تصوف چھُ اسلامُک اَکھ لٲزمی حصہٕ تہٕ واریاہن صوفی آقاؤں ہٕندؠ تعریف۔ تم اوس پانہٕ قادریہ سلسلس سٟتؠ وابستہٕ۔[6][7]
حَوالہٕ
[اؠڈِٹ]- ↑ Haque 1982
- ↑ Haynes، Jeffrey؛ S. Sheikh، Naveed (2022). "Making Sense of Salafism: Theological foundations, ideological iterations and political manifestations". The Routledge handbook of Religion, Politics and Ideology. New York, USA: Routledge: Taylor & Francis Group. ص. 182. ISBN 978-0-367-41782-6.
- ↑ Haynes، Jeffrey؛ S. Sheikh، Naveed (2022). "Making Sense of Salafism: Theological foundations, ideological iterations and political manifestations". The Routledge handbook of Religion, Politics and Ideology. New York, USA: Routledge: Taylor & Francis Group. ص. 180. ISBN 978-0-367-41782-6.
His denouncement of both the (high-church) ʿulamāʾ of the rival theological schools—particularly the Ash‘aris, even as he muddied the waters by calling them anachronistic names such as ‘Jahmis’ after the heterodox theologian Jahm Ibn Safwan (d. 745)—and (low-church) folk religion steeped in local understandings of Sufism, earned him the authorities’ wrath. He was imprisoned on charges of corporealism (tajsīm) and likening the attributes of God to those of His creation (tashbīḥ), a dual charge that his followers from Ibn Qayyim al-Jawziyya (1292–1350) onwards have also faced.
- ↑ Sinani، Besnik (April 10, 2022). "Post-Salafism: Religious Revisionism in Contemporary Saudi Arabia". Religions. 13 (4): 344. doi:10.3390/rel13040340.
A key aspect of the legacy of Ibn Taymiyya is his opposition to the two dominant schools of Sunni theology (kalam), Ashaʿrism and Maturidism
- ↑ Nettler، Ronald L. (2009). "Ibn Taymīyah, Taqī al-Dīn Aḥmad". In L. Esposito، John (ed.). The Oxford Encyclopedia of the Islamic World. Oxford University Press. doi:10.1093/acref/9780195305135.001.0001. ISBN 9780195305135. Archived from the original on 1 November 2022.
He incurred the wrath of some Shāfiʿī and other ʿulamāʿ (religious scholars) and theologians for some of his teachings on theology and law. He was persecuted and imprisoned in Syria and Egypt, for his tashbīh (anthropomorphism), several of his rulings derived through ijtihād (independent reason), and his idiosyncratic legal judgments
- ↑ Assef، Qais (2012-05-01). "Le soufisme et les soufis selon Ibn Taymiyya". Bulletin d'études orientales ( فرانسیسی زَبانہِ مَنٛز) (60): 91–121. doi:10.4000/beo.330. ISSN 0253-1623.
- ↑ Al-Nassar، Khalid (March 2025). The Future of Sufism in Saudi Arabia Under Salafi–Sufi Polemics and Vision 2030's Adoption of Wasaṭiyya (PDF) (PhD thesis). University of Glasgow. pp. 127–130. Retrieved 10 November 2025.