امام نووی
امام نووی، ییمؠ سُنٛد پُورہ ناو ابو زکریا محی الدین یحیی الشرف النووی چھُ، اوس اَکھ اسلٲمی عٲلم، محدّث تہٕ فقیہ، یُس "ریاض الصالحین" تہٕ "شرح صحیح مسلم" لیکھنہ کنؠ زاننہ یوان۔ امام نووی، تہٕ بیٚیہِ ابو القاسم الرافعی، چھ شافعی فقہ مَنٛز شیخین (یعنی:زٕ [بزرگ] شیخ) کہ ناو مشہُور۔
زندگی
[اؠڈِٹ]امام نووی زاو 631ھ نَوَاہس مَنٛز، یُس دمشقس نزدیک اَکھ قصبہ چھُ۔[1]
امام نووییس ٲس لۄکچار پؠٹھے تحصیل علمس کُن کل۔ سُہ اوس نہ گندنس مَنٛز تام تہٕ کانٛہہ دلچسپی تھاوان۔ یاسین بن یُوسُف مراکشی ییلہ یہِ وُچھ، تیمؠ واتناو یہِ خبر امام سندس مُدرسس، تہٕ و وٚننس، ز امام نووی بننہ اکہ دۄہہ اَکھ بوٚڈ عٲلم۔ ایمہ پتہ واتناو یہِ خبر امام سندؠ مُدّرسن تسندس مٲلس، ییمؠ امام دمشق تحصیل علم باپتھ سوٗز۔[2]
واریاہن علُومن مَنٛز دستگاہ حٲصِل کٔرِتھ دیُتُکھ امام نوویس اشرفیہ دار الحدیث درسگاہس مَنٛز شیخُک منصب، اتھؠ منصبس پؠٹھ روٗد مرنس تام۔[3]
امام نووی اوس دمشقس مَنٛز پننہ فقر تہٕ فکر کنؠ مشہُور۔ سُہ اوس سادہ پۄشاک لاگان تہٕ سادہ غذا کھوان۔ بقول شیخ محی الدین، "امام نووییس ٲسؠ ترے صفژ کردارس مَنٛز۔ اگر کٲنسہ یم ترے صفژ آسن، لوٗکھ چھ تس نش ہدایتہ موٗجوٗب یوان۔ گۄڈنیُک، علم تہٕ تیمیُک تبلیغ۔ دوییم، دنیٲیی مشغُولیت نش پوٚت پھیرُن، تہٕ ترییم، لُوکن دعوت دننؠ 'المعرُوفس' کُن تہٕ 'المُنکر' نش پتھ رٹنیؠ۔ امام نووییس آسہ تریشوے۔"[4]
امام نووی گذریوو 676ھ مَنٛز 45 وُہُر، ییلہ سُہ نوا واپس آیاو، تہٕ پیوٚو بؠمار۔[5]
کتابہ
[اؠڈِٹ]کم وٲنس پرٲوتھ تہٕ کتابہ واریاہن علُومن پؠٹھ:
- المنھاج فی شرح صٔحیٖح المسلم
- ریاض الصالحین
- کتاب الروضه
- تھذیب الاسما
- کتاب الاذکار
- الاربعین
- التقریب فی العلم حدیث والارشاد فیه
- الطبیان
- شرح صٔحیٖح بخاری (ناقص)
- شرح سنن ابی داود (ناقص)
- مناقب الشافعی
- بستان العارفین
- الخلاصة فی الحدیث
- مختصر الترمذی
- ↑ Ludwig W Adamec (2009), Historical Dictionary of Islam pp 238-239
- ↑ ریاض الصالحین، امام نووی سٟنٛز مۄخصر سوانح، انگریزؠ ترجمہ، صفہ 9-8
- ↑ یاشر کردمر، (2007) "نووی"، اِسلٲمی اینسیکلوپیڈیا، جلد 33، صفہ 45-49۔ ترکش۔
- ↑ ریاض الصالحین، امام نووی سٟنٛز مۄخصر سوانح، انگریزؠ ترجمہ، صفہ 11
- ↑ کتاب تحفتہ الطابیین فی ترجمتہ الامام محی الدین، ابن العطار